Loji ASU menghasilkan Gas Cecair seperti Tujuh Langkah berikut:

1. Sebelum pemampatan, udara ditapis terlebih dahulu daripada habuk.

2. Udara dimampatkan di mana tekanan penghantaran akhir ditentukan oleh pemulihan dan keadaan bendalir (gas atau cecair) produk. Tekanan biasa berkisar antara tolok 5 dan 10 bar. Aliran udara juga boleh dimampatkan kepada tekanan yang berbeza untuk meningkatkan kecekapan ASU. Semasa pemampatan, air dikondensasikan keluar dalam penyejuk antara peringkat.

3. Udara proses biasanya dialirkan melalui lapisan penapis molekul, yang menyingkirkan sebarang wap air yang tinggal, serta karbon dioksida, yang akan membeku dan menyumbat peralatan kriogenik. Penapis molekul sering direka bentuk untuk menyingkirkan sebarang hidrokarbon gas dari udara, kerana ini boleh menjadi masalah dalam penyulingan udara berikutnya yang boleh menyebabkan letupan. Lapisan penapis molekul mesti dijana semula. Ini dilakukan dengan memasang berbilang unit yang beroperasi dalam mod berselang-seli dan menggunakan gas sisa kering yang dihasilkan bersama untuk menyahserap air.

4. Udara proses dialirkan melalui penukar haba bersepadu (biasanya penukar haba sirip plat) dan disejukkan terhadap aliran kriogenik produk (dan sisa). Sebahagian daripada udara cair untuk membentuk cecair yang diperkaya dengan oksigen. Gas yang tinggal lebih kaya dengan nitrogen dan disuling kepada nitrogen yang hampir tulen (biasanya < 1ppm) dalam turus penyulingan tekanan tinggi (HP). Kondenser turus ini memerlukan penyejukan yang diperoleh daripada mengembangkan aliran yang lebih kaya dengan oksigen lebih jauh merentasi injap atau melalui Pengembang, (pemampat terbalik).

5 Secara alternatif, kondenser boleh disejukkan dengan menukar haba dengan dandang semula dalam turus penyulingan tekanan rendah (LP) (beroperasi pada 1.21.3 bar abs.) apabila ASU menghasilkan oksigen tulen. Untuk meminimumkan kos mampatan, kondenser/dandang semula gabungan turus HP/LP mesti beroperasi dengan perbezaan suhu hanya 1-2 darjah Kelvin, yang memerlukan penukar haba aluminium pateri sirip plat. Ketulenan oksigen biasa adalah antara 97.5% hingga 99.5% dan mempengaruhi pemulihan maksimum oksigen. Penyejukan yang diperlukan untuk menghasilkan produk cecair diperoleh menggunakan kesan JT dalam pengembang yang membekalkan udara termampat terus ke turus tekanan rendah. Oleh itu, bahagian udara tertentu tidak boleh dipisahkan dan mesti meninggalkan turus tekanan rendah sebagai aliran sisa dari bahagian atasnya.

6 Oleh kerana takat didih argon (87.3 K pada keadaan piawai) terletak di antara takat didih oksigen (90.2 K) dan nitrogen (77.4 K), argon terkumpul di bahagian bawah turus tekanan rendah. Apabila argon dihasilkan, sedutan sisi wap diambil daripada tekanan rendah

Lajur di mana kepekatan argon tertinggi. Ia dihantar ke lajur lain untuk membetulkan Argon kepada ketulenan yang diingini yang mana cecair dikembalikan ke lokasi yang sama dalam lajur LP. Penggunaan pembungkusan berstruktur moden yang mempunyai penurunan tekanan yang sangat rendah membolehkan ketulenan argon kurang daripada 1 ppm. Walaupun argon terdapat dalam kurang daripada 1% daripada aliran masuk, lajur argon udara memerlukan sejumlah besar tenaga disebabkan oleh nisbah refluks yang tinggi yang diperlukan (kira-kira 30) dalam lajur Argon. Penyejukan lajur argon boleh dibekalkan daripada cecair kaya yang dikembangkan sejuk atau oleh nitrogen cecair.

7 Akhirnya, produk yang dihasilkan dalam bentuk gas dipanaskan terhadap udara yang masuk ke suhu ambien. Ini memerlukan penyepaduan haba yang dibuat dengan teliti yang mesti membolehkan ketahanan terhadap gangguan (disebabkan oleh pertukaran lapisan penapis molekul). Ia juga mungkin memerlukan penyejukan luaran tambahan semasa permulaan.